Baby Bag

„ვფიქრობ, დროა, ყველამ რეალურად შევაფასოთ და დადებითი მხრიდან შევხედოთ მასწავლებლის პროფესიას“ - ახალი პროექტი ,,მასწავლებლის ისტორია ფოტოგრაფის დღიურიდან''

„ვფიქრობ, დროა, ყველამ რეალურად შევაფასოთ და დადებითი მხრიდან შევხედოთ მასწავლებლის პროფესიას“ - ახალი პროექტი ,,მასწავლებლის ისტორია ფოტოგრაფის დღიურიდან''

პროფესიით ჟურნალისტის, გვანცა თვარაძის ინიციატივით, ახალი სოციალური ფოტოპროექტის – „მასწავლებლის ისტორია ფოტოგრაფის დღიურიდან“ განხორციელება დაიწყო.

პროექტი, საქართველოში ერთ-ერთ არაპოპულარულ – მასწავლებლის პროფესიას ეხება. პროექტის მონაწილეები ის მასწავლებლები არიან, რომლებმაც გადაწყვიტეს, მაღალმთიან და საზღვრისპირა რეგიონებში ასწავლონ. უმეტესობამ დატოვა ქალაქის სკოლები და უფრო რთული, თუმცა საინტერესო გზად, კარიერის გასაგრძელებლად, რეგიონის სკოლები მიიჩნია, სადაც ბავშვებს ყველაზე მეტად სჭირდებათ განათლების მაღალი ხარისხი და კვალიფიციური პედაგოგები.

მაღალმთიან რეგიონებში მკაცრ კლიმატურ პირობებთან შეგუება არც ისე მარტივია. სოფლის მასწავლებლებს რთულ პირობებში უწევთ ცხოვრება და მუშაობა.ზამთარში, დიდთოვლობის გამო, ხშირად ჩაკეტილ გზაზე გადაადგილება მხოლოდ ფეხითაა შესაძლებელი, სოფელში საზოგადოებრივი ტრანსპორტი შეფერხებით მოძრაობს, საცხოვრებელი პირობები საკმაოდ მძიმეა, მასწავლებელს კი იმ მცირე რესურსით უწევს მუშაობა, რასაც განათლების სისტემა სთავაზობს.

როგორც გვანცა ამბობს, ფოტოკადრებად რეალობის ასახვა თემის აქტუალობიდან გამომდინარე გადაწყვიტა, რადგან რეგიონებში და არა მარტო იქ, განათლების თემა საკმაოდ სერიოზულ გამოწვევად რჩება. მაღალმთიან სოფლის სკოლაში სამუშაოდ წასულ მასწავლებელს ყველასგან განსხვავებული, საკუთარი ისტორია აქვს. ჩემთვის, და ვფიქრობ, საზოგადოებისთვისაც, საინტერესოა მათი დანახვა არა მარტო პროფესიული, არამედ ყოველდღიური რაკურსითაც. პროექტ საშუალებით წარმოვაჩენ არა მხოლოდ მათ ვიზუალურ მხარეს და ყოველდღიურობას, არამედ ტექსტური ისტორიებით, მცირე ჩანახატებით თითოეულ მასწავლებელზე მოგითხრობთ“. დღეს გვანცა ჩვენი სტუმარია და პროექტის შესახებ უფრო დაწვრილებით გვიამბობს.

- პირველ რიგში, გაგვეცანი… როგორც ვიცი, პროფესიით ჟურნალისტი ხარ. როდის დაინტერესდი ფოტოგრაფიით?

- ფოტოგრაფიით ბავშვობიდან დავინტერესდი, ჩემს მეზობელს ჰქონდა ძველი, საბჭოთა ფოტოკამერა და თავად ამჟღავნებდა ფირებს. მოგეხსენებათ, როგორი პოპულარული იყო ეს მეთოდი 80-იან წლებში. ყოველთვის მაინტერესებდა პროცესი და მომწონდა ქაღალდზე აღბეჭდილი სახეები, რაც მისტიკას, ჯადოქრობას ჰგავდა ჩემს ბავშვურ წარმოსახვაში.

ჩემი პირველი სტატიის ჰონორარით, მშრალ ხიდზე, ძველი ფირის კამერა შევიძინე და ასე დაიწყო ახალი აღმოჩენების პერიოდი. რამდენიმე წლის შემდეგ, მივხვდი, რომ არ მყოფნიდა კამერის შესაძლებლობები და ცოდნა, ამიტომ დავიწყე ფოტოსკოლის ძებნა, სადაც თეორიულ და პრაქტიკულ გამოცდილებას მივიღებდი. ასე აღმოვაჩინე იური მეჩითოვის და მაიკო დეისაძის ფოტოსახელოსნო, სადაც ფოტოგრაფიის შესახებ ჩემი შეხედულებები სრულიად შეიცვალა და სხვა რაკურსით დავიწყე ამ პროფესიაზე ფიქრი. ფოტოსკოლის დასრულების შემდეგ კი, უკვე ვთანამშრომლობ სხვადასხვა კერძო კომპანიასთან და მედიასაშუალებასთან.

​განაგრძეთ კითხვა

შეიძლება დაინტერესდეთ

„ჩვენი ბავშვები საერთაშორისო შკალაზე რადიკალურად ჩამორჩებიან სხვა ქვეყნების დონეს,“ - ორგანიზაცია „ბავშვი, ოჯახი, საზოგადოების“ დამფუძნებელი გუნა ბიბილეიშვილი

„ჩვენი ბავშვები საერთაშორისო შკალაზე რადიკალურად ჩამორჩებიან სხვა ქვეყნების დონეს,“ - ორგანიზაცია „ბავშვი, ოჯახი, საზოგადოების“ დამფუძნებელი გუნა ბიბილეიშვილი

ორგანიზაცია „ბავშვი, ოჯახი, საზოგადოების“ დამფუძნებელმა გუნა ბიბილეიშვილმა ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემაში „იმედის დილა“ ზოგადსაგანმანათლებლო საფეხურზე არსებული გამოწვევების შესახებ ისაუბრა:

„სინამდვილეში დღევანდელი გამოწვევა, რასაც ითხოვს ზოგადსაგანმანათლებლო საფეხური,არის ის, რომ ჩვენ ვხედავთ, რომ ჩვენი ბავშვები საერთაშორისო შკალაზე რადიკალურად ჩამორჩებიან სხვა ქვეყნების დონეს. სწორედ აქ უნდა ვეძებოთ, რომ ​ადრეული სკოლამდელი განათლება არის იმის საფუძველი, რომ შემდგომ ბავშვი იყოს წარმატებული. რადიკალურად ვერ ვიტყოდი, რომ პრობლემებია, მაგრამ ეს ასაკი და საფეხური არის დასახვეწი.“

გუნა ბიბილეიშვილის თქმით, მიუხედავად იმისა, რომ სკოლამდელი აღზრდის საფეხურის განვითარებისთვის თანხები იხარჯება, პრობლემები მაინც არსებობს:

„გარკვეული მეთოდები და ტრანზიციის პროცესი, რა უნდა გააკეთოს ბაღმა იმისთვის, რომ სკოლაში ბავშვი იყოს წარმატებული, ეს ნამდვილად საფიქრალია, მიუხედავად იმისა, რომ გაეროს ბავშვთა ფონდი აქტიურად არის ჩართული სკოლამდელი აღზრდის მომსახურების დახვეწის პროცესში და არსებობს გაწერილი სტანდარტი. ჯანდაცვის სამინისტროც ასევე აფინანსებს ​ადრეული განვითარების პროგრამას. მიუხედავად იმისა, რომ თანხები საკმაოდ იხარჯება, სექტორებს შორის კოორდინაცია თითქმის არ არის.“

„როდესაც ჩვენი გუნდის წევრები მიდიან პროცესის ხელშესაწყობად, იქ არამხოლოდ ბაღის მასწავლებლები, ბაღის გამგეც კი დაბნეულია და არ იცის ამ პროგრამის შესახებ. ამიტომ მნიშველოვანია, რომ თანხები, რაც იხარჯება, იყოს კარგად კოორდინირებული და საერთაშორისო გამოცდილებაზე დაყრდნობილი,“ - აღნიშნა გუნა ბიბილეიშვილმა.

წყარო:​ „იმედის დილა“

წაიკითხეთ სრულად