Baby Bag

„ძალიან ბედნიერად ვცხოვრობდით კიევში... უნდა დავბრუნდე, რომ მათ დავეხმარო, გვერდში დავუდგე ამ ხალხს,“ - ქართველი დედა, რომელიც უკრაინიდან სამ შვილთან ერთად ჩამოვიდა

„ძალიან ბედნიერად ვცხოვრობდით კიევში... უნდა დავბრუნდე, რომ მათ დავეხმარო, გვერდში დავუდგე ამ ხალხს,“ - ქართველი დედა, რომელიც უკრაინიდან სამ შვილთან ერთად ჩამოვიდა

უკრაინიდან დაბრუნებულმა სამი შვილის დედამ თინათინ კედიამ ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემაში „იმედის დღე“ იმ რთული გზის შესახებ ისაუბრა, რომელიც საქართველოში ჩამოსვლამდე ოჯახთან ერთად გამოიარა:

„ვცხოვრობდით კიევში. მართლა ძალიან ბედნიერად ვცხოვრობდით. ერთ დღეს დილის ხუთ საათზე ბავშვს ვაჭმევდით პატარას და გაისმა ბომბების ხმა. თავიდან ასე არ შეგვშინებია. ვიფიქრეთ, რომ ერთი დაიბომბა, კიევზე არ წამოვა, დედაქალაქს ხომ ვერ გაბედავს, ხომ ვერ აიღებს, მოდი, დავრჩეთ. 15 წუთში ისევ ჩამოვარდა ბომბი, მერე 15 წუთში ისევ... გადავხედეთ ერთმანეთს და ვთქვით ორივემ: ომი დაიწყო.“

თინათინ კედიას თქმით, მის ოჯახს უკრაინიდან გამოსვლა გაუჭირდა, რადგან საცობები იყო და გადაადგილება ჭირდა:

„მე მინდა მოგითხროთ, რა მდგომარეობაში არიან უკრაინაში ადამიანები და მათი ემოციები გადმოგცეთ. ჩვენ მალევე წამოვედით. პირველივე დღეს მოვახერხეთ წამოსვლა. ყველამ იცის, როგორი საცობები იყო. ეს კადრები სულ ტრიალებდა. ექვსი საათი მოვუნდით კიევიდან გამოსვლას. გაჩერებებით ვიარეთ, ბავშვები მანქანაში იღლებოდნენ და ცოდვები იყვნენ. ძალიან სახიფათო იყო ეს პირველივე წუთიდან. ჩვენ ვინიცაში ვაპირებდით ჩასვლას. ორი გზა მიდის და ჩრდილოეთით მიმავალი განიერი გზა ავირჩიეთ. გზაში გავიგეთ, რომ ბელორუსიდან მოდიან და ის გზა უნდა გავიაროთ. იქვე მოვტრიალდით უკან, ისევ კიევში შემოვედით და სამხრეთ ნაწილიდან ხელახლა ჩავდექით საცობებში. საღამოს 10 საათზე ჩავედით ვინიცაში. ეს პატარა ქალაქია, სადაც საბავშვო საფეხბურთო ტურნირები იმართება. სასტუმროში 600 ბავშვი იყო მშობლების გარეშე მწვრთნელებთან ერთად. ორი გუნდი ხარკოვიდან იყო. მწვრთნელები დაძაბულები იყვნენ. მშობლები ურეკავდნენ, რომ ხარკოვში არ ჩაეყვანათ ბავშვები. 600 ბავშვი ტელევიზორში უყურებდა ამ ამბებს, ისხდნენ და ტიროდნენ.“

„ღამე ვინიცაში გავათენეთ და დარჩენას ვფიქრობდით. ეზოში გამოსულებმა დავინახეთ როგორ დავარდა თვითმფრინავი და შავი კვამლი ამოვიდა. მაშინვე გადავწყვიტეთ წამოსვლა. სამხრეთ უკრაინისკენ წავედით. იქ ორი ღამე გავჩერდით. მოლდოვის საზღვარზე გადავედით მეექვსე დღეს. მერე რუმინეთში გადავედით და იქიდან იყო ფრენა. ექვსი საათი მიყავით უკრაინა-მოლდოვის საზღვარზე საცობში. მანქანა ბევრი არ იყო. ყველა იყო მამა, რომელიც ემშვიდობებოდა ოჯახს და მერე მანქანით უკან ბრუნდებოდა. ამ დამშვიდობების ცერემონიას რომ უყურებ, ვერც დააჩქარებ. ყველა ამ ტრაგედიას ვუყურეთ. ჩემმა რამოდენიმე მეგობარმა ხარკოვში რვა დღე გაძლო. მერე თქვეს: ეს არ დამთავრდება და ჩვენი შვილების ემოცია, მათი მომავალი უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ეს სახლი, სადაც ვცხოვრობთ. ამიტომ ნაწილი გამოვიდა ხარკოვიდან, ნაწილი ისევ იქ რჩება. მე უნდა დავბრუნდე, რომ მათ დავეხმარო. უნდა დავბრუნდე, რომ თუ რამეში ვარ საჭირო, გვერდში დავუდგე ამ ხალხს. ჩემს შვილებს მხარში ედგნენ, ასწავლიდნენ, უხსნიდნენ. ახლა ჩვენი დროა, ახლა ჩვენ უნდა დავუდგეთ გვერდში,“- აღნიშნა თინათინ კედიამ.

წყარო: ​„იმედის დღე“


შეიძლება დაინტერესდეთ

„დედამ ხშირად ჩაიწვინოს ბავშვი... საჭიროა მაქსიმალურად ხშირი შეხება ბავშვთან,“- პედიატრ ყარამან ფაღავას რეკომენდაციები

„დედამ ხშირად ჩაიწვინოს ბავშვი... საჭიროა მაქსიმალურად ხშირი შეხება ბავშვთან,“- პედიატრ ყარამან ფაღავას რეკომენდაციები

პედიატრმა ყარამან ფაღავამ ბავშვის განვითარების ხელშეწყობის მარტივი წესების შესახებ ისაუბრა და მშობლებს საინტერესო რეკომენდაციები მისცა:

„განვითარების ხელშეწყობა საჭიროა ახალშობილობის პირველივე დღიდანვე. რაღაც დიდი საგანი ვაჩვენოთ, დავუდოთ ბავშვს. ბავშვი უყურებს, უყურებს. შემდეგ თუ დავატრიალებთ ამ საგანს, ის აკვირდება. საჭიროა მაქსიმალურად ხშირი შეხება ბავშვთან. დედამ ხშირად ჩაიწვინოს ბავშვი, ეს კონტაქტი განსაკუთრებულია. მით უმეტეს, თუ ბუნებრივი კვება აქვს ბავშვს, ეს სტიმულაციასაც ახდენს.

დედა ბავშვს უნდა ელაპარაკოს. სულ უნდა ელაპარაკოს: „აი, ახლა ჩვენს ვაჟკაცს მივცემთ საჭმელს.“ ლაპარაკის გარდა საჭიროა მუსიკაც. მე ხშირად ვამბობ, რომ „ლილეო,“ „მრავალჟამიერი“ და „კრიმანჭული“ ქართული გენიის გამოხატულებაა, მაგრამ პატარა ბავშვს სჯობს უფრო მეგრულ-იმერული ნანა მოვასმენინოთ. ყველაფერი საჭიროა. იგივე მელოდიებშიც ყველაფერს თავისი დრო უნდა. ყველა გრძნობათა ორგანო ასეა.

მინდა, მშობლებმა იცოდნენ, რომ აუცილებლად, როდესაც ბავშვს ვახვევთ, ფეხები მაქსიმალურად დაშორებული იყოს. ხელში როდესაც ვიკავებთ ბავშვს, გვეკავოს თეძოზე და ფეხები გაშლილად ჰქონდეს. რომ იყოს პატარა დისპლაზია, საუკეთესო მკურნალობა ეს არის,“- მოცემულ საკითხზე ყარამან ფაღავამ ტელეკომპანია GDS-ის გადაცემაში „შუადღე GDS”ისაუბრა.

წყარო: ​„შუადღე GDS”

წაიკითხეთ სრულად