Baby Bag

„მინდა, ზუსტად ავხსნა, რა ხდება, რომ არასწორი ინფორმაცია არ ჰქონდეს ხალხს,“ - ალექსანდრე ზაზარაშვილი ამერიკულ კონკურსში გამარჯვების შესახებ

„მინდა, ზუსტად ავხსნა, რა ხდება, რომ არასწორი ინფორმაცია არ ჰქონდეს ხალხს,“ - ალექსანდრე ზაზარაშვილი ამერიკულ კონკურსში გამარჯვების შესახებ

მომღერალმა ალექსანდრე ზაზარაშვილმა საქართველოში გავრცელებული ინფორმაციის შესახებ ისაუბრა, რომლის თანახმადაც მან ამერიკის „ნიჭიერში“ გაიმარჯვა:

„იმდენი ვარიანტი გავრცელდა ამ პროექტის შესახებ, რომ მინდა, ზუსტად ავხსნა, რა ხდება, რომ არასწორი ინფორმაცია არ ჰქონდეს ხალხს. ერთი თვის წინ მივიღე ოქროს ღილაკი კონექტიკუტის შტატის „ნიჭიერში.“ გუშინ იყო ფინალი, სადაც მონაწილეობა მივიღე და გავიმარჯვე. კიდევ ასეთი ინფორმაცია გავრცელდა, რომ გამარჯვებული მიიღებდა მონაწილეობას ამერიკულ „ნიჭიერში,“ არც ეს არ არის ნამდვილი.“

ალექსანდრე ზაზარაშვილის თქმით, ის ამერიკის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი პროექტიდან მიწვევის მოლოდინშია:

„ამერიკაში არის ასეთი პროექტი „American Idol,“ რომელიც ნიჭიერია, მაგრამ მხოლოდ მომღერლებისთვის არის გათვლილი. იქ დასაქმებული ერთ-ერთი ადამიანი შემეხმიანა, რომელიც ახლა აღარ მუშაობს ამ პროექტში, მაგრამ მისი მეგობრები არიან იქ. მან ვიდეო გადამიღო და გადაუგზავნა ჩემი ვიდეო კონკურსიდან თავის მეგობრებს. ისინი ძალიან დაინტერესდნენ. გამოართვეს ჩემი საკონტაქტო ინფორმაცია და წუთი წუთზე ველოდებით მიწვევას „American Idol“-ში.“

„ძალიან ბევრი ქართველი ემიგრანტი ჩამოვიდა დასასწრებად სხვადასხვა ქალაქიდან 3-4 საათის სავალ გზებზე. ჩემმა დამ ჩაიწერა ჩემი გამარჯვების დროს ოჯახის წევრების ემოციები. როდესაც ამ ყველაფერს ვუყურე, მე თვითონ მოვკვდი ტირილით. იმხელა ემოციები ჰქონდათ, რომ მეც ვერ გავუძელი ემოციებს,” - აღნიშნულ საკითხზე ალექსანდრე ზაზარაშვილმა ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემაში „იმედის დღე“ ისაუბრა.

წყარო:​ „იმედის დღე“

შეიძლება დაინტერესდეთ

„ბავშვის მოვლა არასაკმარისი პირობაა აღზრდისთვის. აღზრდას სჭირდება შესაბამისი რუტინა,“ - თამარ გაგოშიძე

„ბავშვის მოვლა არასაკმარისი პირობაა  აღზრდისთვის. აღზრდას სჭირდება შესაბამისი რუტინა,“ - თამარ გაგოშიძე

ნეიროფსიქოლოგმა თამარ გაგოშიძემ ექვს წლამდე ასაკის ბავშვის რუტინის ჩამოყალიბებაზე ისაუბრა. მან აღნიშნა, რომ ბავშვმა უნდა იცოდეს, თუ რას ელიან მისგან ოჯახის უფროსი წევრები:

„ბავშვის მოვლა არის აუცილებელი, მაგრამ არასაკმარისი პირობა მისი აღზრდისთვის. ​აღზრდას სჭირდება შესაბამისი რუტინა. ბავშვმა უნდა იცოდეს, რას მოელოდებიან მისგან უფროსები ოჯახში. ჩვენ დიდ ოჯახებად ვცხოვრობთ. ხშირად ყველას აქვს თავისი წარმოდგენა, როგორ უნდა მიუდგეს ბავშვს. ჩვენი კატეგორიული რჩევაა, რომ ჩვენ შეიძლება არ ვეთანხმებოდეთ ერთმანეთს, მაგრამ ბავშვის მიმართ გამოყენებულ უნდა იყოს ერთი და იგივე წესი. მე ვეჩხუბები და თქვენ ეფერებით, თქვენ ეფერებით და მე ვეჩხუბები, მე არ ვაძლევ კანფეტს და თქვენ აძლევთ, ეს არის სრულიად დაუშვებელი. ჩვენთვის ბავშვი არის სუბიექტი. ეს არ არის ობიექტი, რომელიც უნდა აიღო, დაბანო, მერე ჩატენო საჭმელი, დააძინო და უყიდო სათამაშო. ეს არ არის ხოლმე საკმარისი. ბავშვი არის სუბიექტი და ორი წლის ბავშვსაც ჩვენ ვუთანხმებთ რუტინულად რას ვაკეთებთ რის მერე.“

თამარ გაგოშიძემ რჩევები მისცა იმ მშობლებს, რომლებსაც ბავშვის დაძინების პრობლემა აქვთ:

„ხშირად უთქვამთ მშობლებს, რომ დაძინება არის კატასტროფა. ჩვენ ვუთანხმებთ ბავშვს, რას რის მერე ვაკეთებთ. ლაპარაკია 2-3 წლის ასაკის ბავშვებზე. შუადღიდან იწყება უკვე ეს. დღის მეორე ნახევრიდან ჩვენ ვეუბნებით, რომ ახლა ვივახშმებთ, ​მერე ვითამაშებთ და ხომ იცი, მერე დავიძინებთ. ეს რეფრენივით გასდევს დაძინებამდე. ბავშვს ეს სულ ესმის და ეს არის განწყობის შემუშავება დაძინებისთვის. ეს რიტუალი არის დაძინების რიტუალი.“

თამარ გაგოშიძის თქმით, ბავშვს ძილის წინ ეკრანის დრო არ უნდა ჰქონდეს:

„მაგალითად, ვივახშმეთ. არ არის მისაღები, რომ ბავშვს ძილის წინ ჰქონდეს ეკრანის დრო. დაძინებამდე ორი საათით ადრე ბავშვი უნდა იყოს მოშორებული ეკრანს. ეკრანის გარდა შეუძლია ყველაფერი გააკეთოს. ჩვენ ვეუბნებით, ახლა ვითამაშებთ. თუ გაქვთ დრო, თქვენ ეთამაშებით. თუ არ გაქვთ დრო, ეუბნებით, რომ ჯერ შენ ითამაშებ, მე ჩემს საქმეს გავაკეთებ, მერე ვითამაშებთ ერთად. ეს მუდმივად მეორდება. ისე არ არის, რომ მე დღეს ხასიათზე ვარ, ​ან სადმე წავედი, არ ვარ სახლში და ამიტომ გაცდება ჩვენი თამაში. ამას სჭირდება მუდმივობა. რუტინა ეს არის.“

„ბავშვი რას ეუბნები იმას კი არ აქცევს ყურადღებას, როგორ ეუბნები, იმას აქცევს ყურადღებას. მშობელი გეუბნება, რომ არაფრით არ შემიძლია ამის დამორჩილება. ასეთი რამე არ არსებობს. თუ ჩვენ თვალებში შევხედავთ და მშვიდად ვეტყვით: „შეხედე, მე ეს უნდა გავაკეთო, მე ველოდები, რომ შენ ამას გააკეთებ და მე მერე შემოგიერთდები. შენ ყოჩაღი გოგო/ბიჭი ხარ, ძალიან კარგად ითამაშებ,“ აი, ეს არის რუტინა,“ - აღნიშნა თამარ გაგოშიძემ.

წყარო: ​„მშობლები განათლებისთვის“

წაიკითხეთ სრულად