Baby Bag

,,უმეტეს შემთხვევაში ბავშვებში აგრესიის მაპროვოცირებელი კომუნიკაციის სირთულეები და ყურადღების უკმარისობაა''

,,უმეტეს შემთხვევაში ბავშვებში აგრესიის მაპროვოცირებელი კომუნიკაციის სირთულეები და ყურადღების უკმარისობაა''

უკმაყოფილება მშობლების მიმართ, გაღიზიანება, დეპრესია - რა შეიძლება იყოს მიზეზი და როგორ უნდა მოიქცეს ასეთ დროს? - აღნიშნულ საკითხებზე MomsEdu.ge-ს ფსიქოლოგი ქრისტინე კარანაია ესაუბრა. 

- დაწყებით კლასის მოსწავლეებზე რომ ვისაუბროთ, ამ ასაკში ყველაფრის მიმართ უკმაყოფილება, აგრესია მშობლების მიმართ. რა წარმოშობს ასეთ ქცევას?

- უმეტეს შემთხვევაში ბავშვებში აგრესიის მაპროვოცირებელი კომუნიკაციის სირთულეები და ყურადღების უკმარისობაა. როგორც წესი, სკოლაში წასვლამდე ბავშვი თავს სამყაროს ცენტრად გრძნობს, მთელი ოჯახი თავს ევლება და გარშემომყოფთათვის ცხოვრების მთავარი საზრისია. უცებ ხვდება გარემოში, სადაც დანარჩენების თანასწორია, არავისგან გამორჩეული, აქვს ყველასთან თანაბარი უფლებები და მასწავლებლების ყურადღებასაც სხვების მსგავსად იღებს. ზოგ ბავშვს ამ ფაქტთან შეგუება უჭირს, მითუმეტეს თუ საბავშვო ბაღში არ უვლია, უფრო მეტად უჭირს კომუნიკაციის დამყარება. ამავე დროს, უნდა გავითვალისწინოთ, რომ თამაშის ეტაპიდან სასკოლო ეტაპზე გადასვლა, სადაც მეტად სთხოვენ დისციპლინას, რეჟიმში ყოფნას და აქვს მეტი ვალდებულება, რთული შესაგუებელია და ეს სირთულეები აგრესიული ფორმებით ვლინდება. მშობლებთან ბავშვები მეტად ბუნებრივები არიან და უფრო თამამად შეუძლიათ გამოამჟღავნონ საკუთარი ემოციები, თუმცა უნდა აღინიშნოს, რომ კლასშიც საკმაოდ ხშირად ავლენენ აგრესიულ ქცევას.

- როგორ უნდა მოიქცეს მშობელი ასეთ დროს?

- პირველ რიგში, გავარკვიოთ რა დგას ამ აგრესიული ქცევის მიღმა, ბავშვს სკოლა არ მოსწონს, სწავლა უჭირს, ურთიერთობებს ვერ ამყარებს, მასწავლებელთან შეგუება უჭირს, თუ სხვა მიზეზი აწუხებს. აგრესიული ქცევის მიღმა ყოველთვის კონკრეტული მიზეზები არსებობს ხოლმე, რომელსაც ბავშვი ვერ გვაგებინებს, რადგან ან თავადაც ვერ ხვდება, ან ვერბალური მარაგი არა აქვს, ან არ იცის როგორ გაგვაგებინოს. როგორც კი მიზეზს გავარკვევთ, მერე უფრო ადვილი ხდება სირთულეების მოგვარება.

- შეიძლება ამ ასაკში დეპრესია ჰქონდეთ, რა ნიშნებით ხასიათდება დეპრესია ბავშვებში?

- 6 წლამდე ბავშვებშიც ისმევა დეპრესიის დიაგნოზი, თუმცა ეს ხანგრძლივი დაკვირვების შედეგად ხდება და აუცილებლად სპეციალისტმა უნდა შეაფასოს. თუმცა, დეპრესიისკენ მიდრეკილება მოზარდობის ასაკში უფრო ვლინდება. სიმპტომები, როგორც ზრდასრულებში, ასევე პატარა ასაკშიც არის უმადობა, ძილის დარღვევები, უხასიათობა, უენერგიობა, მუდმივი ტირილი, სუიციდური აზრები, კომუნიკაციის სურვილის დაკარგვა, ინტერესების დაქვეითება, მუდმივი გაღიზიანება, დაღლილობა და ა.შ. თუ სიმპტომები გაგრძელდა 2 კვირაზე მეტ ხანს, აუცილებელია მიმართოთ სპეციალისტს.

- რა შეიძლება იყოს დეპრესიის მიზეზი ბავშვებში?

- მიზეზი მრავალნაირი შეიძლება იყოს. დეპრესიისკენ განსაკუთრებით მიდრეკილები არიან ბავშვები, რომლებიც კონფლიქტურ ოჯახებში იზრდებიან, ხშირად ხედავენ მშობლების ჩხუბს, ან მათ ეჩხუბებიან ხშირად. შესაძლოა ოჯახში არსებობდეს ნარკოტიკების ან ალკოჰოლის მომხარების პრობლემები. ასევე, დეპრესიული მშობლების შვილები და სომატური დაავადებების მქონე ბაშვები უფრო მეტად არიან მიდრეკილები.

ესაუბრა მარიამ ჩოქური 

შეიძლება დაინტერესდეთ

„კრიტიკულად მნიშვნელოვანია, ბავშვებს ჰქონდეთ განცდა, რომ დედასთან ყველაფრის თქმა შეიძლება,“ - ბავშვთა ნევროლოგი თამარ ედიბერიძე

„კრიტიკულად მნიშვნელოვანია, ბავშვებს ჰქონდეთ განცდა, რომ დედასთან ყველაფრის თქმა შეიძლება,“ - ბავშვთა ნევროლოგი თამარ ედიბერიძე

ბავშვთა ნევროლოგმა თამარ ედიბერიძემ მშობლისა და ბავშვის გახსნილი, ღია კომუნიკაციის მნიშვნელობაზე ისაუბრა:

„კრიტიკულად მნიშვნელოვანია, ბავშვებს ჰქონდეთ განცდა, რომ დედასთან ყველაფრის თქმა შეიძლება. ათი წლიდან იწყება ავტორიტეტის შეცვლა. თუ ამ ასაკში აჯანყება, ოჯახიდან დაშორება არ დაიწყო, გაგვიჭირდება ბავშვის დამოუკიდებელ პიროვნებად ჩამოყალიბება. ამისთვის უნდა ვიყოთ მზად, რომ 15 წლის ასაკისთვის პირადი სივრცე ექნებათ 360 გრადუსი. ოჯახი უპირობო ავტორიტეტი აღარ არის.“

თამარ ედიბერიძის თქმით, 10-15 წლის ასაკის ბავშვს ღირებულებებზე აქტიურად უნდა ვესაუბროთ:

​ბავშვმა რჩევა შეიძლება მოისმინოს, მაგრამ თვითონ წყვეტს უკვე, რაც გააკეთებს. ეს საჭიროა მისი შემდგომში პიროვნებად ჩამოყალიბებისთვის. 10-დან 15 წლამდე ღირებულებებზე აქტიური საუბარია საჭირო. რა არის კარგი, რა არის ცუდი. უნდა ვასწავლოთ შვილებს რაღაცაზე „არას“ თქმა. თუ მინდა, რომ ბავშვს ვიღაცისთვის „არას“ თქმა შეეძლოს, მან ეს ტრენინგი ოჯახში უნდა გაიაროს.“

„ეს ყველაფერი ათი წლიდან ლუკმა-ლუკმა, ნაბიჯ-ნაბიჯ უნდა ასწავლოთ ბავშვს. თუ ჩვენ ჰარმონიულად მივედით ამ ასაკმდე, უცებ აღმოაჩენთ, რომ არის შემდგარი ადამიანი, რომელმაც იცის რა უნდა ცხოვრებაში. ეს არ ნიშნავს, რომ ბავშვებთან კომუნიკაციას ვკარგავთ. როდესაც ის მოდის თქვენთან რჩევისთვის, ეს არის უკვე დიდი კომპლიმენტი, რადგან ბავშვი ნებით აღიარებს თქვენს ავტორიტეტს და არა - იძულებით,“ - აღნიშნულ საკითხზე თამარ ედიბერიძემ საქართველოს პირველი არხის გადაცემაში „პირადი ექიმი - მარი მალაზონია“ ისაუბრა.

წყარო: ​„პირადი ექიმი - მარი მალაზონია“

წაიკითხეთ სრულად