Baby Bag

ზარმაცი ბავშვები არ არსებობენ, არსებობენ უფროსები, რომლებსაც მათი მოტივირება ეზარებათ

ზარმაცი ბავშვები არ არსებობენ, არსებობენ უფროსები, რომლებსაც მათი მოტივირება ეზარებათ

ზარმაცი ბავშვები არ არსებობენ. მშობლები და მასწავლებლები ხშირად აღნიშნავენ, რომ ბავშვები ზარმაცობენ, ისინი საშინაო დავალებებს არ ასრულებენ ან ოთახს არ ალაგებენ. მშობელს თუ ვკითხავთ, რატომ უნდა შეასრულოს ბავშვმა საშინაო დავალება, ის გვიპასუხებს, რომ ამის გაკეთება ძალიან მნიშვნელოვანია. თუმცა, არ დააკონკრეტებს, ვისთვის არის მნიშვნელოვანი საშინაო დავალების შესრულება, ბავშვისთვის თუ უფროსებისთვის.

ზრდასრულ ადამიანს თუ ჰკითხავთ, რატომ დადის დარბაზში სავარჯიშოდ, ის გიპასუხებთ, რომ მას ჯანსაღი ცხოვრების წესი მოსწონს, ან გახდომა სურს. უფროსების ქცევა ყოველთვის გარკვეული მოტივატორით არის განპირობებული. ბავშვები, რომლებიც არ აკეთებენ იმას, რასაც მათგან მშობლები და მასწავლებლები ითხოვენ, მოტივირებულები არ არიან. უფროსებიც იშვიათად აკეთებენ იმას, რისი მოტივაციაც არ აქვთ. თუ თქვენ აბაზანის გაწმენდა არ გსურთ, ასე არ მოიქცევით. ზრდასრული ადამიანი ხშირად ისე იქცევა, როგორც არ სურს, რადგან აცნობიერებს, რომ მას ეს ქცევა გარკვეულ სარგებელს მოუტანს. ბავშვებს მსგავსი მიზეზ-შედეგობრივი კავშირების დადგენა უჭირთ. ამის გასაცნობიერებლად მათ საკმაოდ დიდი დრო სჭირდებათ.

ბავშვს ზარმაცის იარლიყს თუ მიაკრავთ, ამით მას შეურაცხყოფას მიაყენებთ. იმის გამო, რომ ბავშვის მოტივირებაში სათანადო შრომას არ დებთ, მას ზარმაცი არ უნდა უწოდოთ. პატარების მოტივირებას შრომა და მონდომება სჭირდება, რაც უფროსებს ხშირად უძნელდებათ. თუ გსურთ, რომ ბავშვმა თქვენი მითითებები შეასრულოს, უფროსებისთვის სასურველი ქმედებები მისთვის მოსაწონი უნდა გახადოთ. გარეგანი მოტივაციის ზრდაზე მეტად გირჩევთ ბავშვის შინაგანი მოტივაციის ამაღლებაზე იზრუნოთ. თუ ბავშვის შინაგან მოტივაციას გაზრდით, ის თქვენთვის მოსაწონ ქცევას საკუთარი სურვილით განახორციელებს, რადგან მისი დადებითი მნიშვნელობა გააზრებული ექნება.

ბავშვი აქტიური და მოტივირებული რომ გახდეს, ყოველდღიური, რუტინული აქტივობები მრავალფეროვანი და საინტერესო უნდა გახადოთ. ბავშვის გარეგანი მოტივაციის ამაღლება არასდროს ამართლებს. თუ თქვენი შვილი დასჯის შიშით გარკვეულ ქცევაზე უარს ამბობს და წახალისების მიზნით კონკრეტულ ქცევას ახორციელებს, მისი ქმედება გარეგანი მოტივატორებით არის განპირობებული. გარეგანი მოტივაცია დროებითია, ის გძელვადიან შედეგს არ იძლევა და საბოლოოდ ბავშვის დემოტივაციას იწვევს.

ბავშვის მოტივაციის გაზრდა თუ გსურთ, დაივიწყეთ მოსაზრება, რომ ბავშვი ზარმაცია. ამის ნაცვლად მისი პასიურობის მიზეზების შესწავლა დაიწყეთ. შესაძლოა, ბავშვის ქცევა მოტივაციის ნაკლებობით, კონკრეტული ქცევის ღირებულების გაუცნობიერებლობით ან თქვენი მოთხოვნების ბუნდოვანი ხასიათით იყოს განპირობებული.

ბავშვებს ოთახის დალაგება ნაკლებად უყვართ. თუ გსურთ, რომ შვილს სისუფთავე შეაყვაროთ, მას ჭკუის დარიგებას ნუ დაუწყებთ. ამის ნაცვლად ბავშვს აგრძნობინეთ, რომ წესრიგი გიყვართ. თავად ყოველთვის მოწესრიგებული იყავით და სახლი ხშირად დაალაგეთ. ბავშვი სისუფთავის მნიშვნელობას ასე უფრო გაიგებს. თუ მას ეტყვით, რომ ოთახი უნდა დაალაგოს, შესაძლოა, თქვენ შორის დისტანცია გაჩნდეს, ბავშვმა ჩათვალოს, რომ ის საკმარისად კარგი არ არის, რაც მის დემოტივაციას შეუწყობს ხელს.

მასწავლებლებმა და მშობლებმა დავალება ბავშვისთვის საინტერესო და მრავალფეროვანი უნდა გახადონ, რათა მისი დაინტერესება შეძლონ. მნიშვნელოვანია, რომ უფროსებმა ბავშვის გონებრივი შესაძლებლობები და ინტერესები გაითვალისწინონ, როდესაც მისგან კონკრეტული დავალების შესრულებას ელიან. მასწავლებელი დავალების მიცემისას მშობლებზე შთაბეჭდილების მოხდენას არ უნდა ცდილობდეს, ის ბავშვების სურვილებსა და ინტერესებს უნდა ითვალისწინებდეს.

მოტივაციის ნაკლებობა ბავშვებს მხოლოდ სწავლის ან დალაგების საკითხებთან დაკავშირებით არ აქვთ. პატარები პარკში ძალიან კარგად ერთობიან, როდესაც მშობლებთან ერთად დარბიან და თამაშობენ, მაგრამ თუ მშობლები თავად პასიურები არიან და ბუნებაში ყოფნისას სკამზე უძრავად სხედან, ბავშვების აქტივობაც იკლებს.

მნიშვნელოვანია, რომ მშობლებმა ბავშვის სიზარმაცის შესახებ მითი დაამსხვრიონ და გააცნობიერონ, რომ შვილის მოტივირებისთვის ძალიან ბევრი შრომაა საჭირო.

მომზადებულია​ indianlink.com.au - ს მიხედვით

თარგმნა ია ნაროუშვილმა 

არ დაგავიწყდეთ !!!

Momsedu.ge-მ თქვენთვის, დედებისთვის შექმნა ახალი სივრცე. მოიწონეთ გვერდი მცოდნე დედები

შეიძლება დაინტერესდეთ

„20 კვადრატულ ოთახში რომ ერთდროულად ზის 20 ბავშვი, ეს, რა თქმა უნდა, არის ინფექციის განვითარების მაღალი რისკი,“- პედიატრი თემურ მიქელაძე

„20 კვადრატულ ოთახში რომ ერთდროულად ზის 20 ბავშვი, ეს, რა თქმა უნდა, არის ინფექციის განვითარების მაღალი რისკი,“- პედიატრი თემურ მიქელაძე

პედიატრმა თემურ მიქელაძემ საბავშვო ბაღებში რეგულაციების დაცვის პრობლემებზე ისაუბრა და აღნიშნა, რომ ვირუსების აქტიურად გავრცელება სწორედ წესების დაუცველობის გამო ხდება:

„ჩვენ როდესაც ბაღში დავდიოდით, იქ იყო სხვა რეგულაციები. ერთ ბავშვს უნდა ჰქონოდა 5-6 კვადრატული გამოყოფილი. განსაკუთრებით ეს ეხება კერძო ბაღებს. აბა, შედით ახლა თქვენ რომელიმე კერძო ბაღში. 20 კვადრატულ ოთახში რომ ერთდროულად ზის 20 ბავშვი ან 10 ბავშვი, ეს, რა თქმა უნდა, არის ინფექციის განვითარების მაღალი რისკი. ეს ინფექცია განვითარდება წლის განმავლობაში 5-6 ან 10-ჯერ. ადრე მე მშობლებს ვაძლევდი რეკომენდაციებს, რომ არ წაეყვანათ ბავშვები, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ სჯობს, ბავშვები ადრეული ასაკიდანვე შევიყვანოთ ბაღებში.

მინდა, რომ ბაღები იყოს სწორად დაპროექტებული. სახელმწიფო ბაღებში მეტ-ნაკლებად მოგვარებულია ეს პრობლემა. იქ თვეში ერთხელ მაინც შევა ვიღაც და კონტროლდება მეტ-ნაკლებად. კერძო ბაღებში არ არის ეს რეგულაციები. დღის განმავლობაში ბავშვები უნდა გავასეირნოთ, გავანიავოთ ოთახები. პანდემიის დროს ერთ გაკვეთილზე ორჯერაც შეიძლება განიავება. ისე არ უნდა გავანიავოთ, რომ ბავშვებიც ოთახში იყვნენ. როდესაც ბაღი სველი წესით ლაგდება, ერთი და იმავე ნივთიერების შემცველი ხსნარი ხუთ ოთახში არ უნდა მოუსვა. 80% შემთხვევაში იგივე ხდება ყველა სკოლაშიც. თუ ამ რეგულაციებს დავიცავთ, რა თქმა უნდა, ბავშვი დაინფიცირდება ვირუსული ინფექციებით და არა ბაქტერიული ინფექციებით. ევროპაშიც ხდებიან ბავშვები 10-ჯერ ავად, მაგრამ იქ მშობელმა იცის, რომ ბავშვს დიზენტერია და სალმონელა არ დაემართება. იქ იმდენად სწორად არის დამუშავებული შემხები ზედაპირები, აცრები სწორად აქვთ ბავშვებს ჩატარებული და მძიმე ინფექციები იქ ბავშვებს არ ემართებათ. ჩვენთან არ არის ეს რეალობა,“ - მოცემულ საკითხზე თემურ მიქელაძემ რადიო „ფორტუნას“ ეთერში ისაუბრა.

წყარო:​ რადიო „ფორტუნა“

წაიკითხეთ სრულად